Emil Kaim (1872-1951)
Biogram:

Emil Kaim urodził się w 1872 roku we Wrocławiu. Od 1910 roku zarządzał z powodzeniem przejętą od ojca firmą Kaim & Schlesinger zajmującą się handlem drewnem. Zyski umożliwiły mu i jego żonie Sophie dostatnie życie. W ich willi wzniesionej przy Kleinburgstraße (dzisiejsza ul. Januszowicka) krótko przed pierwszą woją światową gościli często wrocławskich przemysłowców, nauczycieli akademickich i artystów. Małżeństwo Kaimów pomagało młodym twórcom, takim jak dyrygent i kompozytor Edmund Nick, wspierali również Schlesischen Museums-Verein oraz byli zaangażowani w komitet budowy Muzeum Żydowskiego we Wrocławiu.

W 1937 roku Kaim jako Żyd musiał zlikwidować swoją firmę. Dwa lata później został zmuszony do opuszczenia willi przy ulicy Kleinburgstraße i wprowadził się do niewielkiego mieszkania przy Kurfürstenstraße (dziś ulica Racławicka). W październiku 1941 roku rodzina Kaimów otrzymała rozkaz opuszczenia tego mieszkania w ciągu kilku godzin. Z niewielkim dobytkiem mieszkali odtąd w jednym pokoju w tzw. "Domu Żydowskim" przy Wallstraße 10 (dziś ulica Włodkowica). Od 1940 roku Emil Kaim należał do zarządu Gminy Żydowskiej. W czerwcu 1943 roku wraz z żoną deportowano go do Theresienstadt. Emil i Sophie Kaim przeżyli prześladowania Żydów. Mieli szczęście znaleźć się w grupie 1200 Żydów, którzy w lutym 1945 roku trafili do Szwajcarii. Ten transport został zorganizowany przez USA, Szwajcarię oraz Kanadę, a sfinansowany przez "Związek Ortodoksyjnych Rabinów Stanów Zjednoczonych i Kanady". Emil Kaim zmarł w 1951 roku w Zurychu.

We Wrocławiu Kaimowie posiadali interesujący księgozbiór liczący około 1500 woluminów. Oprócz beletrystyki składała się na niego także literatura z dziedziny historii sztuki i muzykologii. Exlibris zdobiący książki został zaprojektowany przez Rose Eisner, artystkę, która studiowała na wrocławskiej Akademii Sztuki Pięknych

Czas trwania kolekcji na Śląsku: około 1914 - 1940
Charakterystyka kolekcji:

W zgromadzonym przez Kaima zbiorze malarstwa nie widać predylekcji do jakiegoś kierunku czy epoki artystycznej. Wydaje się, że jego główną funkcją było udekorowanie nowowzniesionej willi. Na kolekcję złożyły się dzieła niemieckich artystów, w tym Lovisa Corintha, Anselma Feuerbacha, Carla Spitzwega i Wilhelma Trübnera, a także mieszkającego w Monachium Anglika Charlesa Tooby. W zbiorze znalazł się jednak również obraz namalowany w XVI wieku w Niderlandach.

W 1940 roku obrazy, które wciąż znajdowały się w posiadaniu Emila Kaima, zostały skonfiskowane przez władze nazistowskie. Niektóre z nich trafiły do Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych w Breslau, inne zostały sprzedane prywatnym osobom.

Kategorie dzieł sztuki w kolekcji: malarstwo (4)
Bibliografia:

Julius Brann, Breslauer Kunstbesitz, „Schlesien” 5 (1911), s. 466-472

Vierte Ausstellung von Werken moderner Meister aus Breslauer Privatbesitz vom 17. April bis 14. Mai, Schlesisches Museum der bildenden Künste, Breslau 1911

Monika Tatzkow, Hans Joachim Hinz, Bürger, Opfer und die historische Gerechtigkeit. Das Schicksal jüdischer Kunstsammler in Breslau, „Osteuropa”, 56 (2006)

Lokalizacja: Breslau (Wrocław) - Kleinburgstrasse 16 (dzisiejsza ul. Januszowicka)
Autorzy tego wpisu:
  • Dr. Hans-Joachim Hinz
Data publikacji: 08 / 12 / 2009
Projekt współfinansowany ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu – Fundusz Inicjatyw Obywatelskich.
Wszelkie informacje sa udostepniane na licencji Creative Commons